Direct naar de inhoud van deze pagina

Ervaringsverhalen

Liliyanne trotse eigenaresse van de schitterende witte zwitserse herder Noa vond 3x hulp via Voorelkaaringeldrop-mierlo.nl de marktplaats voor vrijwilligerswerk.

Steuntje in de rug

Anderhalf jaar geleden ben ik alleen naar Geldrop verhuisd. Het was geen gemakkelijke tijd voor me. Door ME en fibromyalgie kon ik op sommige gebieden wel een steuntje in de rug gebruiken. Bijvoorbeeld een aantal klusjes in huis die na het verhuizen waren blijven liggen. Of het uitlaten van Noa, mijn zwitserse herder. Vanwege mijn beperkingen werd 3x per dag Noa uitlaten te veel.

Omdat ik bekend was met de algemene hulpdienst ging ik op internet op zoek naar een dergelijke dienst in Geldrop-Mierlo. Ik kwam uit op Zorgvoorelkaar.com en besloot een hulpvraag te plaatsen: of iemand kon helpen met het schilderen van de zolder.

Natuurlijk is zo'n eerste keer spannend. Je laat toch een vreemde in je huis en leven toe. Vantevoren hadden we wel al telefonisch kennis gemaakt en mijn gevoel was postief. Dit bleek te kloppen: een vriendelijke en enthousiaste jongeman, in between jobs, heeft een deel van de zolder met liefde en plezier geschilderd.

Na het succes van de eerste hulpvraag besloot ik een tweede te plaatsen. Noa is een lieve hond met veel energie, maar ze heeft meer beweging nodig dan ik haar kon bieden. Deze keer reageerden er twee vrijwilligers en na een kennismaking per email ontmoette ik Hans. Er was meteen een positieve klik! Wat begon als iets praktisch, groeide snel uit tot een hechte vriendschap. Hans zat, zoals hij het zelf verwoordde 'in zijn reservetijd'. Huidkanker was de diagnose, op dat moment zonder symptomen maar niet kankervrij. Hans was serieus in zijn vrijwilligerswerk en bleek, toen ik hem beter leerde kennen, de meest positieve man die ik ooit heb ontmoet. Hij zat vol positieve levenswijsheden en genieten kon hij heel goed. Hans liet Noa een keer per week uit, maar had daarnaast ook tijd voor mij. Ik grapte wel eens dat hij zijn missie in het leven als therapeut had gemist. Bij hem vond ik een stukje relativering maar ook diepgang over de belangrijke zaken in het leven.

Hans heeft mij veel geholpen. En het mes snijdt aan twee kanten. Ik kon voor Hans de uitlaatklep zijn voor gedachten die hij bijvoorbeeld moeilijk met zijn familie kon bespreken. Het is fijn om zo voor elkaar iets te kunnen betekenen.

Een paar maanden later werd duidelijk dat de kanker teruggekeerd was. Hoewel er nieuwe, levensverlengende behandelingen ingezet werden, mocht het niet zo zijn. Na een kort ziekte proces, waarin we per email nog steeds contact hielden, won de kanker de strijd. Ik vertel mijn verhaal om Hans, natuurmens, positivist en prachtig mens hiermee te herdenken.